کوي يار

نشستم برکوی یار ،

همی دانم شکر دارد ...

مرا رفتن ازاین سوبه آن سو ،

چه سودی جز.دردسر دارد ...

بشین نزدکسی ای دل ،

که از گلزارخبر دارد ...

گلستان بِه اما ! ،

گلستانی رو که یارنظردارد ...

چه نغزگفته ،

مولانا زین باب ،

دلانزد کسی بنشین ،

که اوازدل خبر دارد ...

غ..ر..آ